Parkinsonizm, hareketlerde yavaşlama, kas katılığı ve titreme gibi belirtilerle kendini gösteren klinik bir tablodur. Her hastada tüm belirtiler bir arada bulunmayabilir. En sık nedeni Parkinson hastalığıdır; ancak bazı ilaçlar, beyin damar hastalıkları ve farklı nörolojik hastalıklar da parkinsonizme yol açabilir.
Değerlendirmede belirtilerin ne zaman başladığı, nasıl ilerlediği ve günlük yaşamı nasıl etkilediği dikkate alınır. Kullanılan ilaçlar, tedaviye yanıt ve eşlik eden belirtiler, parkinsonizmin nedeninin belirlenmesinde önemlidir.
Multipl sistem atrofisi (MSA), hareketlerde yavaşlama ve katılığın yanı sıra denge ve koordinasyon bozukluklarının da görülebildiği ilerleyici bir hastalıktır. Ayağa kalkınca tansiyon düşmesi, idrar yapmada güçlük veya idrar kaçırma gibi vücudun otomatik işlevleriyle ilgili sorunlar belirgin olabilir.
Progresif supranükleer palsi (PSP), özellikle erken dönemde denge kaybı ve geriye doğru düşmelerle dikkat çekebilir. Gözlerin yukarı ve aşağı hareketlerinde güçlük, gövde ve boyunda katılık, konuşma ve yutma sorunları görülebilir. Bazı hastalarda düşünme, planlama ve davranış değişiklikleri de tabloya eşlik edebilir.
Kortikobazal dejenerasyonda, vücudun bir tarafında daha belirgin olan hareketlerde yavaşlama, katılık ve istemsiz kasılmalar görülebilir. Hasta, kas gücü yeterli olmasına rağmen elini kullanmakta veya önceden kolaylıkla yaptığı hareketleri gerçekleştirmekte zorlanabilir.
İlaca bağlı parkinsonizm, özellikle psikiyatrik hastalıkların ve bulantının tedavisinde kullanılan bazı ilaçlarla ilişkili olarak gelişebilir. Değerlendirmede kullanılan ilaçların ve belirtilerin başlama zamanının birlikte ele alınması önemlidir. Sorumlu ilacın ilgili hekim tarafından azaltılması, değiştirilmesi veya kesilmesiyle belirtiler düzelebilir; ancak düzelme zaman alabilir ve bazı hastalarda belirtiler devam edebilir.
Vasküler parkinsonizm, beyindeki damar hastalıklarıyla ilişkili olarak ortaya çıkabilir. Yürümede yavaşlama, küçük adımlarla yürüme, yürümeye başlamada güçlük ve denge sorunları ön planda olabilir. Değerlendirmede muayene bulguları ile beyin görüntülemesi birlikte yorumlanır; damar hastalıklarına ait görüntüleme bulguları tek başına tanı koydurmaz.
Bu tabloların ayrımında tek bir bulgu yeterli değildir. Tanı, hastalık öyküsü ve nörolojik muayenenin yanı sıra gerektiğinde görüntüleme ve diğer incelemelerle desteklenir. Düzenli takiplerle belirtilerin zaman içindeki değişimi değerlendirilir.
Tedavi, parkinsonizmin nedenine ve hastanın ihtiyaçlarına göre planlanır. İlaç tedavilerinin yanı sıra düşmelerin önlenmesi, yutma ve konuşma işlevlerinin desteklenmesi ve günlük yaşamı kolaylaştırmaya yönelik rehabilitasyon uygulamalarından yararlanılabilir.